مستندی آن جهانی

سحر سحر و سحر سحر آفرین است

سحر بزمی خدایی در زمین است


سحر نقاش نقشی بی نشان است

سحر آغاز و انجام جهان است


سحر دستش به عرش و پا به خاک است

سحر چون عشق گل ها پاک پاک است


سحر مرز میان خاک و نور است

سحر از شهر شب صد سال دور است


سحر نور و سحر آتشفشان است

سحر یک مستند از آن جهان است


شبستان سحر آیینه کاریست

گل باغ سحر از نسل زاریست


بیا در آینه خود را ببینیم

بیا تا صبحدم تنها نشینیم


بیا خود را میان اشک شوییم

سپس اسرار دل را باز گوییم


بیا با سوز دل او را بخوانیم

بیا قدر سحرها را بدانیم


بیا ذکر سحر در گوش گیریم

بیا مثل سحر روشن بمیریم


بیا شعر سحر را نیک خوانیم

تمام رمز و رازش را بدانیم


سپس خود با سحر هم راز گردیم

به ساز بی خودی ها ساز گردیم


ز جان ودل دمی او را بجوییم

" قلندروار تکبیری بگوییم "


" صاعقه بافقی "


یادگار سبز آسمانی

ماه مبارک رمضان بار سفر می بندد ، سحرهایش را به یادگار برداریم

حافظ و سحر

بیست و نه بیت سحری حافظ هدیه به مناسبت بیست و نه روز ماه مبارک رمضان

1 : ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست                                    منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست

2 : ای نسیم سحری خاک در یار بیار                                    که کند حافظ از آن دیده دل نورانی

3 : از دست برده بود خمار غمم سحر                                   دولت مساعد آمد و می در پیاله بود

4 : به خدا که جرعه ای ده تو به حافظ سحر خیز                     که دعای صبحگاهی اثری کند شما را

5 : به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم                                بهار توبه شکن می رسد چه چاره کنم

6 : بر طرف گلشنم گذر افتاد وقت صبحح                             آن دم که کار مرغ سحرآه و ناله بود

7 : به کوی میکده یارب سحر چه مشغله بود                         که جوش شاهد وساقی و شمع و مشعله بود

8 : به فلک می رود آه فلک از سینه من                              تو همی بر نکنی دیده ز خواب سحری

9 : با صبا در چمن لاله سحر می گفتم                                که شهیدان که اند این همه خونین کفنان

10 : پیر میخانه سحر جام جهان بینم داد                              و اندر آن آینه از حسن تو کرد آگاهم  

 11 : چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی                      آن شب قدر که این تازه براتم دادند

12 : خوشم آمد که سحر خسرو خاور می گفت                       با همه پادشهی بنده توران شاهم

13: خنده و گریه عشاق ز جایی دگر است                            می سرایم به شب و وقت سحر می مویم

14: دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند                            و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

15: دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است                       بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی

16 : سحر با باد می گفتم حدیث آرزومندی                              خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

17 : سحرم دولت بیدار به بالین آمد                                    گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد

18 : سحر بلبل حکایت با صبا کرد                                     که عشق روی گل با ما چها کرد

19 : سحر کرشمه چشمت به خواب می دیدم                           زهی مراتب خوابی که به ز بیداری است

20 : سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ                            که تا چو بلبل بی دل کنم علاج دماغ

21 : سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد                    به دست مرحمت یارم در امیدواران زد

22 : سحرم هاتف میخانه به دولت خواهی                              گفت باز آی که دیرینه این درگاهی

23 : سحر سرشک روانم سر خرابی داشت                            اگر نه خون جگر می گرفت دامن چشم

24 : سحر به طرف چمن می شنیدم از بلبل                            نوای حافظ خوش لهجه غزل خوانش

25 : سوز دل ، اشک روان ، آه سحر ، ناله شب                      این همه از نظر لطف شما می بینم

26 : صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می آورد                        دل شوریده ما را به بو در کار می آورد

27 : گریه شام و سحر ، شکر که ضایع نگشت                       قطره باران ما گوهر یک دانه شد

28 : محراب ابرویت بنما تا سحرگهی                                 دست دعا بر آرم و در گردن آرمت

29 :ما درس سحر در ره میخانه نهادیم                              محصول دعا در ره جانانه نهادیم


                    

رقص کهکشان


از دست زمین به آسمان خواهم رفت

تا مجلس رقص کهکشان خواهم رفت

در ظلمـت روز راه دل گــــم کـــردم

با نور شب و آتش جــان خواهم رفت

                                                           صاعقه بافقی

گل استعاره


دیشب اشک ستاره را دیدم

نور عشقی دوباره را دیدم

در سکوت سیاهی چشمش

گل یک استعاره را دیدم

                                   صاعقه

بهمنگان


تاریخچه تقویم ایرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تاریخچهٔ استفاده از گاه‌شمار در ایران به حدودا دو هزار سال قبل از میلاد مسیح و همچنین قبل از پیدایش زرتشت بر می‌گردد. با گذر زمان و در طول تاریخ گاه‌شمار نگاری ایرانی تغییرات زیادی در خودش دیده‌است.

ادامه نوشته

معرفی کتاب

میناگر عشق

تفسیر موضوعی مثنوی مولانا . در این کتاب بیش از صد موضوع از موضوعات بنیادی مثنوی با مستندات دقیق مورد تفسیر قرار گرفته است ، در یک جلد هزار صفحه ای

دل

سکوتم پر است از صدای دلم

ندیدم کســــــی آشنــــــای دلم

دلم را شکستنــد نامردمـــان

الهـــی بمیــــرم بــــــرای دلم

(صاعقه)

ســــلام آشنـــا

دلم بشکست و روح افسرد ای دوست
گــــــل لبخنـــدها پــژمــــرد ای دوست
شــد از رنگ و ریـــا پــر دامــن شهـــر
ســــلام آشنـــا هــــم مــــرد ای دوست
(صاعقه)

آتش فشان

به دشت سینه ام باد خزونه

همه شعرم جنون اندر جنونه

به کوه دل پناه بردم از این غم

ندونستم که اون آتش فشونه

اسدالله کریم زاده (صاعقه)