بیست و نه بیت سحری حافظ هدیه به مناسبت بیست و نه روز ماه مبارک رمضان

1 : ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست                                    منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست

2 : ای نسیم سحری خاک در یار بیار                                    که کند حافظ از آن دیده دل نورانی

3 : از دست برده بود خمار غمم سحر                                   دولت مساعد آمد و می در پیاله بود

4 : به خدا که جرعه ای ده تو به حافظ سحر خیز                     که دعای صبحگاهی اثری کند شما را

5 : به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم                                بهار توبه شکن می رسد چه چاره کنم

6 : بر طرف گلشنم گذر افتاد وقت صبحح                             آن دم که کار مرغ سحرآه و ناله بود

7 : به کوی میکده یارب سحر چه مشغله بود                         که جوش شاهد وساقی و شمع و مشعله بود

8 : به فلک می رود آه فلک از سینه من                              تو همی بر نکنی دیده ز خواب سحری

9 : با صبا در چمن لاله سحر می گفتم                                که شهیدان که اند این همه خونین کفنان

10 : پیر میخانه سحر جام جهان بینم داد                              و اندر آن آینه از حسن تو کرد آگاهم  

 11 : چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی                      آن شب قدر که این تازه براتم دادند

12 : خوشم آمد که سحر خسرو خاور می گفت                       با همه پادشهی بنده توران شاهم

13: خنده و گریه عشاق ز جایی دگر است                            می سرایم به شب و وقت سحر می مویم

14: دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند                            و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

15: دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است                       بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی

16 : سحر با باد می گفتم حدیث آرزومندی                              خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

17 : سحرم دولت بیدار به بالین آمد                                    گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد

18 : سحر بلبل حکایت با صبا کرد                                     که عشق روی گل با ما چها کرد

19 : سحر کرشمه چشمت به خواب می دیدم                           زهی مراتب خوابی که به ز بیداری است

20 : سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ                            که تا چو بلبل بی دل کنم علاج دماغ

21 : سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد                    به دست مرحمت یارم در امیدواران زد

22 : سحرم هاتف میخانه به دولت خواهی                              گفت باز آی که دیرینه این درگاهی

23 : سحر سرشک روانم سر خرابی داشت                            اگر نه خون جگر می گرفت دامن چشم

24 : سحر به طرف چمن می شنیدم از بلبل                            نوای حافظ خوش لهجه غزل خوانش

25 : سوز دل ، اشک روان ، آه سحر ، ناله شب                      این همه از نظر لطف شما می بینم

26 : صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می آورد                        دل شوریده ما را به بو در کار می آورد

27 : گریه شام و سحر ، شکر که ضایع نگشت                       قطره باران ما گوهر یک دانه شد

28 : محراب ابرویت بنما تا سحرگهی                                 دست دعا بر آرم و در گردن آرمت

29 :ما درس سحر در ره میخانه نهادیم                              محصول دعا در ره جانانه نهادیم